Ochtendommetjes (1)

Gebrom

‘Goedemorgen, meneer. Ik heet Diana, mag ik u wat vragen?’

‘Nou vooruit, u was toch al bezig.’

‘Hoort u dat gebrom hierboven?’

‘Ik hoor wel iets boven de wolken, een vliegtuig, bedoelt u dat?’

‘Nee, ik hoor gebrom boven mij. En dat is er altijd.’

‘Daar zou ik eens naar laten kijken.’

‘Ik zal u eens wat laten zien.’ Diana, een kleine, graatmagere vrouw van middelbare leeftijd, met onverzorgd donker kapsel en een slecht gebit, opent de ritssluiting van haar jack. In een reflex wil ik mij afwenden, omdat ik een onthulling verwacht van vreselijke symptomen. Ze haalt echter een envelop uit haar binnenzak. Een foto toont alsnog een vreselijk beeld, van iemand met huidaandoeningen uit de serie ’25 meest afschuwelijke kwalen’.

‘Kijk, dit krijg je ervan, als je wordt opgenomen. Dan plaatsen ze een chip.’

‘Wie doet dat dan?’

‘In het ziekenhuis. Kijk, ik heb het hier ook allemaal opgeschreven.’ Ze toont een papier met potloodvariant op een mindmapping schema. Ze wijst op een uitloper. ‘Kijk, ik heb ze van de GGZ al aangeklaagd…’

‘Dus u hebt nog geen chip?’

‘Nee, maar ik hoor het wel altijd overal boven mij brommen.’

‘Zou een chip dan niet toch iets voor u kunnen zijn?’

‘Nee, ben je gek, want dan hebben ze je onder controle.’

‘Wie, die van dat brommen?’

‘Ja, die natuurlijk!’

‘Dat is heel vervelend voor u.’

‘Nou, het helpt wel als ik er maar met zoveel mogelijk mensen over praat…’

‘Ik hoor nu niets meer hierboven.’

‘Vertel het maar verder.’

‘Dat zal ik doen. Goedemorgen, Diana.’

‘Goedemorgen, meneer.’

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s